|
.:: 90 ::.
وطنم! که تو آبادی و من آزادم پی نوشت : خوشحالم که امسال آغاز بهار رو تو خاک همیشه سبزم با چشمایی که باور داره نظاره گرم ! سال 1390 خورشیدی رو به همتون تبریک میگم همیشه سبز و خندان و با امید و سلامت باشین نوروز پیروز .:: تا تو نگاه می کنی کار من آه کردن است... ای به فدای چشم تو این چه نگاه کردن است ::.
شب همه بی تو کار من، شکوه به ماه کردن است متن خبر که یک قلم ،بی تو سیاه شد جهان چون تو نه در مقابلی، عکس تو پیش رو نهم ای گل نازنین من، تا تو نگاه می کنی لوح خدانمایی و آینۀ تمام قد ماه عبادت است و من با لب روزه دار از این لیک چراغ ذوق هم اینهمه کشته داشتن من همه اشتباه خود جلوه دهم که آدمی غفلت کائنات را جنبش سایه ها همه از غم خود بپرس کو با دل ما چه می کند؟ عهد تو ‘سایه’ و ‘صبا’ گو بشکن که راه من گاه به گاه پرسشی کن که زکات زندگی بوسه تو به کام من، کوهنورد تشنه را خود برسان به شهریار، ای که در این محیط غم شهریار.:: سبز یا غیره . بهار زیباست . ایران را می پرستم ::. سالی که نکوست از بهارش پیداست ! خب نبودم که به روز کنم اما حالا هستم و فکر کنم کافی باشه سال نو و نوروز و از ایناتون مبارک !
بهار که بیاید من رفته ام یا یه همچین چیزایی که سال قبل ورد زبونم شده بود و هنوزم نرفتم و معلوم نیست تا کی باید تحملم کنید
دیر به روز کردنم مزاییایی داره چون به یه نتایجی رسیدم : من عاشق وطنم هستم اگرچه وقتی اینجام بیشتر مشکلات روانی جسمانی از جمله انواع افسردگی ها و بیماری های قلبی به سراغم میاد با این حال ایرانو من می پرستم و هرگز دلم نمیخواد که ترکش کنم و این از روی ناتوانی من برای ترک کردنش نیست . به خاطر وابستگی ها و عادت هاییه که اینجا دارم . خون هایی که باید ریخته می شد ریخته شد ... و حالا همه چیز سبز شده ، به سبزی بهار این سبز خیلی غمگینه اما دوست داشتنیه ، حالا می فهمم دوست داشتن چیه ... دوست داشتن قبول کردنه و خون دادن با همه ی تلخی هایی که وجود داره و همه ی مشکلات
دوست داشتن ما سبزه و همه اینو تو سال گذشته دیدیم من سیاسی نمی نویسم ! من فقط دارم میگم دوستش دارم چون دوست داشتن همیشه عادت نیست شاید همیشه سبز هم نباشه
بهار من اما سبزه اگرچه شب سال نو زندگیم بیش از حد تصور هر موجود زنده ای تاریک و تیره بود و من به همون نقطه ی جنون آمیزی رسیدم که دیگه دوست داشتن هم نمی تونه جلوی کسی رو بگیره سال نوی من تیره شروع شد اما حالا که فهمیدم چقدر اینجارو دوست دارم همه چی رو سبزتر از گذشته می بینم .... نه سبز تر نمی بینم - هرگز سبز ندیده بودم - حالا سبز می بینمش
اهمیت نداره که آیا کسی اینارو می خونه یا نه ...
اون چیزی که اهمیت داره اینه که دوست داشتن هم می تونه معنی بده چه سبز چه تیره چه تلخ و چه شیرین ...
وطنم وطنم وطنم سبز بمان !
اینجا اتاق خالی ، یکشنبه ۱۱ صبح ، هشتمین روز سبز سال ۸۹ .:: دنبال من نیا - به من نگاه نکن ::.
چشماتو ببند به دنیا نگاه نکن دنیا تو رو خسته و ناامید می کنه به من نگاه نکن من خسته تر و ناامیدتر از هرچیز دیگه ای هستم چشماتو ببند به آسمون نگاه نکن آسمون آبی نیست فقط انعکاس دریاست که اونو آبی نشون میده ... و آب هم بی رنگه ! به پشت سرت نگاه نکن پشت سرت دیگه سبز نیست پشت سرت تاریکیه و وقتی که به جلوت نگاه کنی چیزی برای دیدن نیست چیزی نیست هیچی ست ! وقتی برگردی و دنبال من بیای من دیگه نیستم اینجا که هستم نیستی ست چشماتو ببند چیزی برای دیدن نیست تنهایی دیدن نداره تنهایی رو نمیشه دید چشماتو ببند وقتی که هست ، هستم و تنهایم تنها هست ! وقتی نباشه ، من هستم و تنهایم این دیدن نداره ! چشماتو ببند به من نگاه نکن من هیچیم هیچ دیدن نداره هیچ دیدن نداره هیچ دیدن نداره ! .:: و انگار عریضه هم خالی ست ! ::.
I've been watching you conceiving you / riverside .:: تولدمه انگار ! ::. دروغ کلک تهمت هوس توهم اغتشاش عذاب عذاب عذاب در هر چه که نیستن دارد و نه هست " او " را می گویم من خودمو گول میزنم من دروغ میگم من عذاب میکشم من هستم از نیستی از تو پ.ن :فکر کنم بهتر بود به روز می شدم که ... پ.ن: ... که شاید بگم هنوزم زنده ام و ... پ.ن:و اینکه تولدمو به خودم تبریک بگم :دی ( چون حوصله ندارم از آیکونش استفاده کنم ) پ.ن: خوب میشم ... همه خوب میشیم ! ۱۴ تیر ۱۳۶۹ من به دنیا آمدم با دروغ با کلک با عذاب با همون بالایی ها ... خوب هم میشم من ! |
در دل من چیزی است مثل یک بیشه ی نور, مثل خواب دم صبح , و چنان بی تابم که دلم می خواهد بدوم تا ته دشت , بروم تا سر کوه , دورها آوایی است که مرا می خواند ! ×××روح من در جهت تازه ی اشیا جاریست, روح من کم سال است , روح من گاهی از شوق سرفه اش می گیرد , روح من بیکار است : قطره های باران را , درز آجرها را, می شمارد ... روح من گاهی, مثل یک سنگ سر راه حقیقت دارد ..... و چه درونم تنهاست !!
.:: خاطرات مرده ::.
.:: خاطرات خاموش::.
|
